Kippengeluk

Kippengeluk

Wat betekent diervriendelijkheid als het om biologische kippen gaat? <br />Het opstellen van regels voor diervriendelijkheid is een complexe zaak. De realiteit is immers dat we dieren in gevangenschap houden. Binnen die realiteit moeten wij mensen voor hen bedenken wat zij nodig hebben om een fijn leven te leiden. Hoe doen we dat?

Wat betekent diervriendelijkheid als het om biologische kippen gaat? Het opstellen van regels voor diervriendelijkheid is een complexe zaak. De realiteit is immers dat we dieren in gevangenschap houden. Binnen die realiteit moeten wij mensen voor hen bedenken wat zij nodig hebben om een fijn leven te leiden. Hoe doen we dat? Onder andere door goed te kijken naar het natuurlijke gedrag en de behoeften van het dier. Dieren –net als mensen trouwens!- worden geboren met bepaalde natuurlijke neigingen, zoals hun huid met modder beschermen of holletjes graven. De leefruimte van het dier, het voer, de dagelijkse routine zoveel mogelijk afstemmen op die neigingen, verbetert het leven van de dieren.

Wat zijn de natuurlijke neigingen van een kip? Lang lang geleden… leefden kippen in kleine groepen in het bos. Eén haan met zo'n 15-25 kippen. Hoge bomen en struiken beschermden hen tegen roofvogels. Door te slapen op takken in de bomen waren ze veilig tegen vossen. Hun kostje scharrelden ze bij elkaar door de hele dag met hun snavel door de aarde en tussen steentjes en takjes op zoek te gaan naar insecten en zaden. Vlak boven het puntje van hun snavel zit dan ook een zeer sensitief plekje om in dat zoeken te helpen. Kippen hebben voldoende UV licht nodig om kleuren te zien en daarmee aan de kam van groepsgenoten hun positie te herkennen. Verder nemen ze graag dagelijks een stofbadje om hun veren te verzorgen.

Hoe bieden we ruimte voor die neigingen? De biologische hennenhouderij kent allerlei regels om zoveel mogelijk aan deze behoeften van de kip te voldoen. Er is meer ruimte per kip in de schuur en buiten, er is meer zitruimte op de stokken en kippen moeten overdag altijd naar buiten kunnen. Buiten is de bodem voldoende droog en stoffig. De snavels van kippen in de biologische sector wordt niet gekapt, waardoor het sensitieve ‘neusje’ niet verminkt raakt. Bovenop deze regels proberen veel boeren ook voldoende struiken op het buitenterrein van de kippen te planten. Sommigen strooien graanvoer uit, zodat er meer te scharrelen is. Of ze kiezen minder agressieve kippensoorten. Die leggen minder eieren, maar veroorzaken elkaar een stuk minder leed, omdat ze minder snel vechten.

Niet zo kattig, kippen! Een minder aardige eigenschap van kippen is namelijk dat ze –om hun positie in de groep te bepalen of omdat ze zich vervelen- elkaar hardhandig kunnen pikken. Het lijkt een simpele oplossing om ze daarom maar individueel in kleine hokken op te sluiten en hun snavels te kappen. Maar biologische boeren zien dat niet als een werkelijke oplossing voor het pikken. De werkelijke oplossing zit ‘m in het verlagen van stress en verveling. Daarom houden zij liever wat minder kippen, geven ze iets meer ruimte, laten ze hun kippen –ondanks af en toe een verlies aan de vos- naar buiten en geven ze hen allerlei lekkers en mogelijkheden om te scharrelen. Deze blog wordt je aangeboden door Beebox. Bekijk verrassende biologische recepten met eieren op beebox.nl/recepten/


Onze video's